سخنران: حجت الاسلام سید محمد انجوی نژاد

موضوع:ازدواج_قسمت پنجم

 

دلیل اختلافات خانوادگی :

اگر بعضی از مسائل رو زوجین رعایت نکنند ، از همون اول زندگی ، با مخالفت ها و خیلی مشکلات دیگه مواجه می شن و این مشکلات شاید 30 ، 40 سال و تا وقتیکه این پدر و مادر هستن در زندگیشون وجود داشته باشه . مشکل از کجا نشأت می گیره ؟ خیلی از جوانها فکر می کنن که دلایل مخالفت پدر و مادر با برخی از ازدواج ها ، و یا اینکه مادر زن ها و مادرشوهرها ( و همین طور پدرها )که با عروس و داماد بد هستند ، یه دلایل منطقی داره . در حالی که اصلاً اینطور نیست ، یه دلایل عاطفی داره و بیشتر مشکل به خود زوجین برمی گرده .
ـ اِه ! آقا ما از گل نازک تر به اینها نگفتیم !
نه ـ مشکلی رو که الان مطرح می کنم خوب در نظر بگیرید ، چه اونهایی که تازه ازدواج کردید ، چه اونهایی که می خواید ازدواج کنید و چه اونهایی که انشاءالله بعداً ازدواج می کنید ، به ظرائف این مشکل ، خوب دقت کنید .
در بحث عشق گفتیم که عشق یه سیکلی داره ( سیکل یعنی یک دوره )و یک قسمت از این سیکل به جداسازی عشق فرزند از پدر و مادر برمی گرده . مادر و پدری که تمام شیرة عمر خود رو به پای فرزند ریختند و در دوران طفولیت این بچه ، این عشق کاملاً دو طرفه بوده . اما یواش یواش بنا بر جبره عشق ، جبری که خداوند به دلایلی قرار داده و باید با اون بسازیم ، یواش یواش ، عشق پدر و مادر هر چقدر به این بچه بیشتر شده ، عشق بچه نسبت به پدر و مادر کم شده ، برای اینکه عشقهای دیگه اومده . عشق به اسباب بازی ، عشق به دوچرخه ، عشق به موتور ، همکلاسی ، همبازی ، ورزش و . . . یواش یواش اینها اومده و جایگاه اون ارتباط تنگاتنگ کودک و مادر ، کودک و پدر شده ، غافل از اینکه بچه خبر نداره که اون عشقی که روز اول و در ایام طفولیت به مادرش داشت ، همون عشق و به مراتب بیشترش رو مادر و پدر الان نسبت به اون دارن و تا آخر عمر هم دارن و راه فراری ازش ندارن . اما عشق فرزند کمرنگ تر شده ، این یک سیکل جبری کاملاً قابل لمسه . یعنی ما باید این رو قبول کنیم ، چه جوانها چه بزرگترها ، باید این رو قبول کنید که در عالم ، عشق مجازی سیکل دارد و باید به این سیکل تن در بدید .
این بچه ( پسر و یا دختر ) به برهه ای می رسه که رسماً اعلام عشق می کنه . رسماً در خونه اعلام عشق می کنه ، و اتفاقاً فکر می کنه داره کار قشنگی رو انجام می ده . یعنی رسماً اعلام می کنه که من به عشق رسیدم و در دل مادر و پدر این خوره می افته که مگه تا حالا از ما مشکلی دیدی ؟ مگر قرار نیست که همون قدر که ما عاشق تو هستیم ، تو عاشق ما باشی ؟ یک سری رفتارهایی که در اول ازدواج مخصوصاً جوانها باید رعایت کنند . اینه که نحوة‌ جدا شدن از عشق پدر و مادر و پیوستن به عشق همسر یک ظرائفی داره . باید این رو رعایت کنید .
اتفاقاً در اون برهه باید بیشتر از همیشه نسبت به مادر و پدر ، مهر ورزی داشته باشید ، برای این که این احساسی که ، کسی از راه اومده و واقعاً هم ، همینه ، نه پای این بچه نشسته ، نه پای این بچه بی خوابی کشیده ، نه پای این بچه رنج و درد برده ، نه 18 سال ، 20 سال صبح تا شب کار کرده و لقمه گرفته و در دهان این بچه گذاشته ، کسی که هیچ زحمتی پای این بچه نکشیده و از راه اومده ، داره عشقش رو می دزده !
ببینید این یک جبره ، منتهی پدر و مادرهای ما این رو درک نمی کنند . همون طور که خودشون یادشون رفته وقتی اون زمان از پدر و مادرشون جدا شدن همین بلا به سر پدر و مادرهای خودشون اومد . لذا باید ظرائف و لطایف این جدا شدن رو رعایت کنید . کسی که از راه اومده ، از راه اومده ، این برای آدم ، پدر و مادر نمی شه در تمام عمر . خُب وقتی نمی شه ، چرا ما به خاطر طغیان شهوت و برخی اوقات طغیان عاطفه ، این حقیقت رو فراموش می کنیم که پدر و مادر یکی هستند و تا آخر عمر هم همین یکی هستند . تنها عاشق های واقعی ما هم همین پدر و مادر هستند . نه به قیافه مون نگاه می کنند ، نه به پولمون ، نه به غنامون ، نه به سن و سالمون ، به هیچی ما نگاه نمی کنن . پدر و مادر عاشق بچه هستند ، تا آخر عمر !
چرا بعضی از عزیزان این ظریفه رو رعایت نمی کنند ؟ بعد می بینیم اختلافات پیش می یاد ، یه دفعه مادره از دنده لج بلند می شه که این عروس به درد نمی خوره ، چرا ؟ چون پسر یکدفعه تمام دل و قلب و همه وجودش رو باخته ، یادش رفته مادر هم داره ، پدر هم داره . این در نتیجه برخورد بد خود این پسر هست .
چرا اینجوری برخورد کرده ؟ اتفاقاً بیشتر باید بره ، بیشتر باید سر بزنه ، بیشتر تلفن کنه ، نگو بزرگ شدم و اختیارم دست خودم هست ، اگه مادرت برای دو تا مسئله کوچیک گیر می ده که چرا بدون اجازه من فلان کار رو کردی ؟ می گه : ای آقا رفتیم یه دونه دمپایی خریدیم می گه چرا بدون اجازه من رفتی !
این مادر یه چیز دیگه تو دلشه ، مشکل ، مشکل دمپایی نیست ، چرا بدون اجازه اش رفتی خریدی ؟
توی این فکره که چرا تا امروز که 20 سالت شده با اجازه اش بودی و بدون اجازه اش ، آب نمی خوردی ؟ امروز چه اتفاقی افتاده ؟ این به فکر دل خودش هست ، دل داره کم می یاره ، برای همینه که اغلب مادرزنهای ما با دامادهای ما بد می شن ، و اغلب مادرشوهرهای ما هم با عروسهای ما بد می شن . چرا اینطوریه ؟ چون دامادها و عروسهای ما نحوة جدا شدن از خانواده رو بلد نیستند ، یاد بگیرید . بعد 30 سال ، 40 سال این کدورت هست .
اگر شده به ظاهر نشون بدید . هم عروس هم داماد بشینند با هم صحبت کنند که ببین من این حرفها رو که می زنم به دلیل بی علاقگی به شما نیست ، یا فکر نکنی من اگر محبتی به پدر و یا مادرم می کنم ، مثلاً تو زندگی استقلال ندارم
( این شعارهای امروزه جوانها ) و یا نوکر پدر ومادر هستم . من باید نوکر اونها باشم ، تو هم باید نوکر اونها باشی ، بشینید با هم به تفاهم برسید که وقتی اتفاقی افتاد ، برای عروس و داماد شبهه نشه ، که چی شده ؟ انگار مردِ من استقلالی نداره ، یا اون بگه : زن من تحت تأثیر پدر و مادرشه ، نه ، این رو نشون بدن ، استقلالش رو داشته باش و این رو هم نشون بده که مادر ! حرف حرفه تو هست . یک مدت که گذشت خواهید دید که مادر عروسش رو مانند دخترش و دامادش رو مثل پسرش دوست خواهد داشت . اونها هیچ مشکلی با شما ندارن ، خیلی خوشحال می شه که ببینه عروس و دامادی داره به دختر یا پسرش رسیدگی می کنه ، مادر شادی بچه اش رو می خواد ، بچه خراب کرده ! هیچ مادری با ما لج نیست ، هیچ پدری با ما لج نیست ، اغلب شما اشتباه فکر می کنید ، 99 درصد شما اشتباه فکر می کنید . و تویی که الان داری
این جزوه رو می خونی ، نگو من جزو اون یک درصدم . تو هم یک مشورت بکن . بدون داری اشتباه فکر می کنی ، و این طوری نیست . بد برخورد کردیم ، از خانواده خوب جدا نشدیم ، از خانواده جدا شدن باید با لطائف و ظرائف باشه ، خُب پس این می شه عدم درک عشق پدر و مادر ـ دلیل اختلافات خانوادگی .
می گه : آقا ! هر کاری که خانمم می کنه ، مادرم باهاش راست نمی شه ، همینه ، کفشهاش رو ببوسه ، دستش رو ببوسه ، هر کاری بکنه . اون مشکلش یه جای دیگه است ، با این دختره مشکلی نداره ، مشکلش تویی ! چرا اینجوری برخورد کردی ؟
دلیل دوم : بحث دوستان و جدایی از دوستان : شمایی که سوختة رفیقید و خرابه رفیقید و . . . ! می گه : سوختة رفیقیم ، پاسوز رفیقیم و . . . بذارید اینها چند سالی بگذره ، بعد .
رفقا باید کسی که تازه ازدواج کرده رو درک کنند ، چه در دخترها و چه در برادرها ، این سری از این طرف باید نگاه کرد . دوستان عروس و داماد باید بیشتر رعایت کنند . آقا ! دوستان ما ،‌ تأهل رو درک نمی کنند .
توی برادرها که می گن : اِه ! قاطی مرغا شدی دیگه !
توجه کنید . مخصوصاً اول زندگی برای این که تفاهم اینها بیشتر بشه ، لازمه اینها بیشتر با هم باشن تا بتونن همدیگه رو درک کنن . و حتماً حتماً دوستان این مسئله رو بدونند و بی زحمت ، مزاحمت ایجاد نکنند .
خودشون هم یه روزی به این بلا دچار می شن ! بعد اون وقت رفقای خودشون درک شون نمی کنند . شعار هم ندید .
می گن : آقا ! ما سوختة رفیقیم . داداش ! مرام داریم و . . . یکی که سهله ، 40 تا زن هم که بگیریم باز هم سوختة‌ رفیقیم . شما برید همون یکی رو بگیرید ، بعد با هم صحبت می کنیم . چرا دروغ می گی ؟ اوایل ازدواج یه شرایط خاصیه که این شرایط رو رفقا باید درک کنند .

اما بحث جایگاه عشق مجازی و عشق حقیقی : یک سؤال بزرگی که در جلسات پرسش و پاسخ حتی غیر دینی و غیر مذهبی هم زیاد مطرح می شه اینه که : در اوایل ازدواج عشق بسیار پررنگه ، چه کنیم که این عشق کم رنگ نشه ؟
روزی 10 بار از محل کار به هم زنگ می زنن ، روزی 20 بار همدیگه رو می بینن و . . . یه رفیقی داشتیم ، تازه ازدواج کرده بود ، یه موتور داشت ، اون زمان هنوز موبایل هم نیومده بود . چهار راه اول می رسید ، زنگ می زد می گفت من الان فلان چهار راه هستم ، باز دوباره چهار بعد که می رسید ، زنگ می زد و . . . گفتم : ول کن بابا ! شلوغش کردی . گفت : نه ، من دلم تنگ می شه . گفتم : توی چهار دقیقه دلت تنگ می شه ؟! گفت : چهار دقیقه ؟! نه ، رکورد ما سه دقیقه است . سر سه دقیقه باید بهش زنگ بزنم .
چه کنیم که این عشق کمرنگ نشه ؟ الان جایگاه عشق مجازی و عشق حقیقی ، کاملاً مشخص می شه ، اولاً این دو ، جای همدیگه رو نمی گیره ، اون هایی که به نام عرفان و عشق حقیقی ، زیراب عشق مجازی رو می زنن ، اشتباه می کنند ، و اون هایی که فکر می کنن عشق مجازی جای عشق حقیقی رو می گیره ، اینها هم اشتباه می کنند . جایگاه هر کدوم در دل ما سواست . ولی با یک باریکه به هم ربط دارن ، به این معنا که مثلاً یه باطری رو که در نظر بگیری ، اگر توی باطری ، توی خونة‌ اول آب بریزی ، یواش یواش پخش می شه تا می رسه به همة خونه ها . یعنی اگه خونه رو پر کنی می بینی همة خونه ها پر می شن . هرچقدر در جایگاه عشق مجازی و حقیقی در قلبت آب محبت بریزی ، هر دو باید با هم پر بشه ، اگر کانال بین این دو مسدود بشه همون حالت برات پیش می یاد و عشقت کمرنگ می شه و می گی چی شد که عشقمون کم رنگ شد ؟
یعنی اگر عشق به خداوند ، عشق به اهل بیت (ع) و عشقهای حقیقی دیگه مثل مهر خوبان را همون اون در زندگیت یه دفعه فراموش کنی ، مطمئن باش که عشق این طرفی هم کم رنگ می شه .اما اگر هر دو رو با هم داشته باشی ، هرچی در اون می ریزی ، هرچه در خانة قسمت حقیقتت می ریزی ( هرچقدر آب محبت در اونجا می ریزی ) به همون مقدار این ور هم پر می شه .
و اون هایی که از این امر غافلند ، تا دیروز ، شب های جمعه به دعای کمیل می رفت ، بعد احیاء ، بعد دعای ندبه ، ظهر نماز جمعه ، عصر دعای سمات ، سرشب هیئت فلان وفلان ، روزی 9 تا 10 مجلس ، همه اش هم با حال و اشک ( با فرض اینکه افراط نمی کرد ) یه دفعه ازدواج می کنه ، و همه چیز از یادش می ره ، این مطلب رو به یاد بیاره که این مدت هم می گذره ، این ارتباط نباید قطع بشه ، ( نگفتیم مثل قبل باشه )
دیدید می گن آقا ! عروسی یه شبه ! می گذره . حالا امشب هرچی بود ، بوده ! نه ! کی گفته ؟ مگه نمی خوای در زندگیت عشق داشته باشی ؟ همین یک شب همه رو خراب کردی و رفت . دنیایی رو که می تونستی 40 سال ، 50 سال دیگه عشق و صفا کنی و گفتی یک شبه ، راهکار بین عشق مجازی و عشق حقیقی رو قطع کردی و یک عمر باید بدون عشق زندگی کنی . می گی نه ؟ بسم الله !
این جایگاه عشق مجازی و عشق حقیقی باید حفظ بشه . و جوانهای عزیز توجه کنند که در اول زندگی شدیداً این فشار هست که عشق حقیقی فراموشتون بشه . مواظب باشید ، هر دو در کنار هم ، باز زیادی خشک بازی در نیارید ، نه ! هر دوتایی کنار همدیگه . اگر مثل قبل نمی تونی ارتباط داشته باشی ، سعی کن قطع نشه .

نکتة بعدی : بعضی ها هم ، از ان ور پشت بوم می یوفتن ، به خودش تلقین می کنه : عشق حقیقی ، عشق حقیقی ، اینها مجازیه ، اینها الکیه ، اینها بازیه .
گفتم این بازی نیست ، اگر راهکارش رو قفل نکرده باشی هرچه در این خانة عشق بریزی ، اون هم پر می شه ، اینها به هم ربط داره ، بعضی ها می گن مقدمه است . بعضی ها می گن زمینه است ،
من یه چیز جدید دارم می گم ، می گم دو خانة جدا از همند . نه مقدمه است ، نه زمینه است ، بهم ربط داره ، و هر کدوم از این جایگاه ها رو از آب محبت پر کنی دیگری هم لاجرم پر می شه . این تعبیر جدیده ، پس مواظب باش ! به بهانة عشق حقیقی از زندگیت غافل نشی . اول زندگی باید چند وقتی رو مایه بذارید . سر و سامون گرفتن کاره . باید بیشتر برای زندگیت وقت بذاری . یک سالی ، دو سالی ، باید خوب فکر و ذکرت برای زندگیت باشه . نمی گم این ور رو قطع کن ، می گم از اون ور بوم نیفتی .
خُب این تلقین دوستان هم اثر داره . تا متأهل می شه از همون اول تیکه ها شروع می شه : می گن : کم پیدا شدی ؟ کجایی ؟ رفتی دیگه ، تموم شد ! زنت رو گرفتی و رفتی ؟! پس امام حسین (ع) چی شد ؟
این تلقین ها باعث می شه که نتونه عادی زندگی کنه . یه جلسه هم که می خواد بیاد کانون ، مجبوره از 12 ظهر بیاد که همه ببینن . بگه : آقا ! ما اومدیما ! به خدا من اگه زن گرفتم هنوز مؤمن هستم .
چرا تلقین می کنید ؟ خودتون هم دچار می شید ، بگذارید عادی زندگیش رو شروع کنه . دو سال اول ، باید برای زندگیش مایه و وقت بذاره ، این لازمه .

نکتة بعد : در دنیای امروز ما ، مردم وظایفشون رو انجام نمی دن . من یه زمانی در یه جلسه ای گفتم که من دیگه منبری توی مایه برادر و خواهر ما مسئولیم یا قیام فرهنگی یا غربت خدا ، دیگه توی شیراز نمی رم . حرفم رو زدم . مردم اغلب گوش نمی کنن . همین شماها ، اغلب گوش نمی کنید . یعنی هیچ فرقی نکردید قبل از بحث و بعد از بحث . اما به لطف خداوند یه مقدار ظرفیت و سعه صدر بالا رفته . چون مردم و چون شما وظایف تون رو انجام نمی دید و در شبانه روز حداقل یک ساعت ، دو ساعت برای خدا مایه نمی ذارید و برای خیلی مسائل دیگه ، چون مردم در بازار اجتماع خوب کار نمی کنند . چون مردم احساس وظیفه نمی کنند . و . . . به این دلایل یه عده ای در مملکت ، به نام قربانی خلق می شن ، قربانی یعنی کی ؟ قربانی یعنی کسانی که احساس وظیفه می کنن ، وظیفه ها هم زیاده . اینها مجبورند وظیفه هایی رو که روی زمین مونده بردارند ، مثلاً برای کانون که اینجا برنامه داره ، طرف مجبوره شش شبانه روز اینجا باشه ، مجبوره برای انجام فلان کار ، یک ماه از خونه و زندگی و کار و همه چیزش بزنه و گاهی اوقات ، مجبوره تمام عمر از زندگیش بزنه ، این عده قربانیند . این قربانیان رو هیچ وقت الگوی خودتون قرار ندید ، هیچ وقت اینها در زندگی ، نمی تونند الگوی شما باشن . هیچ وقت !
بهش می گی : آقا کجایی ؟ فلان شهر . حالا کجایی ؟ فلان شهر . ای بابا ؟! پس دنیات چی شد ؟ خُب نمی دونم تو هم برو یاد بگیر ، سه تا از شهرها رو هم تو برو . سه تاش رو تو برو تا من بتونم سه روز تو خونه ام بشینم .
اینها قربانی هستند ، هیچ وقت اینها رو الگو قرار ندید . می گه : فلانی تموم زندگیش رو برای اسلام و دین گذاشت ، خُب این قربانیه ، تو فکر می کنی رئیس جمهور ما ، وزیر ما و هر کسی که توی این جامعه کار روی سرشه ، این می تونه به خانواده اش برسه ؟ خُب نمی تونه . برای اینکه ساعت کاری مفید کارمندهای ما ، 25 دقیقه در هفته است ! ( آمار از امور اداری کشوری هست ، البته متوسطش ، بعضی ها مثلاً 6 سال کارشون یک دقیقه هم فایده نداره ، بعضی ها هم بیشتره ) لذا اونهایی که مسؤولیت بر گردنشون هست ، ملت ازشون بازخواست می کنن ، خدا ازشون بازخواست می کنه ، اینها قربانیان جامعه هستند . در همة جوامع ، ما اینها رو داریم ، نه فقط جامعه ایرانی و اسلامی . بستگی به مسؤولیت مردم داره . مسؤولیت پذیری مردم ایران فقط و فقط شب عاشوراست ، یعنی عاشورا که شد ، امام حسین (ع) رو خواستند سر ببرن ، اینها می یان ! قبل از اون اگه توقع داشته باشیم که : فاطمی باشن ، صادقی باشن ، علوی باشن ، رضوی باشن ، عسگری باشن ، نیستن . تموم شد رفت ! بنابراین یک قشر از مردم قربانیند و این قربانیان را هیچ وقت الگو قرار ندهید .
مسئله ای هست تحت عنوان عقد دائم و عقد موقت که غالباً یه زمانی رو برای مدت موقت ، صیغه می خونند که به هم محرم باشن و به اصطلاح صحبتی کنن و این ور و اون ور برن و خیلی مسائل دیگه . ما چیزی تحت عنوان صیغة محرمیت نداریم ، که بگیم اینها صیغه خوندن و محرم شدند ، یا در دوران نامزدی ، طرف هیچ فرقی با نامحرم نداره ، تا صیغه عقد نخونند ، حواس و خیالتون رو دربست قرار ندید ، احتمالش خیلی زیاده که بهم بخوره .
طرف رفته بوده خواستگاری ، ( یه آدم بی کلاس و لات و الوات ) دختره هم خیلی باکلاس ! ( مثلاً دکتر ) تا می ره ، و وارد خونه شد ، برادرهای دختره این رو پرت می کنن بیرون ، بعد بیرون همین طور که خودش رو می تکونه می گه : عجب برادر خانم هایی ! ما کارمون با اینها نمی شه . بابا ! هنوز خانمت نشده که ! پیش پیش نبافید !
محرمیت نداریم ، صیغة موقت داریم ، صیغه موقت هم قراردادش اعتقادی نیست ، قراردادش ، قراردادیه . یعنی اگر
می گن فقط با هم صحبت کنید ، تلفن بزنید ، برید و بیاید و مثلاً رفت و آمدن تون محدود باشه ، این قراردادیه . خودت می تونی قرارداد اخلاقی به پدر عروس بدی که ما این مسائل رو رعایت می کنیم وگرنه زن و شوهرند و هیچ فرقی
نمی کنه با عقد دائم ، بعد این تبدیل می شه به عقد دائم .
این مسئله ای بود که مبتلا به بود و عزیزان رعایت نمی کردند . تا می رفتند صحبت می کردند ، اینها با هم محرم می شدند ! این طوری نیست . قبلاً هم تذکر دادم .

یه مسئله دیگه : مثلاً اومده می گه : خانم ! شما باید این خواستگاری پسر ما رو قبول کنی ، چرا ؟ امام زمان (عج) اومد به خواب ما و گفت بیایم خواستگاری شما !
ببینید اون قضیه ای که در بحث ازدواج 4 گفتم : یه قضیه دوطرفه ای بود و کاملاً مشخص ، از امام رضا (ع) ، همین رو خواسته بود ، اون هم خواب دیده ، یعنی به دو طرف الهام شده بود .
عنایت بفرمائید ، امام زمان (عج) برای هیچ کس توصیه خواستگاری نمی کنه ، نکرده و نخواهد کرد . راحت !
رمال ها و جن گیرها رو ول کن ! شما در قرن بیستم زندگی می کنید ، اگر قرار باشه اینها (رمالها و جن گیرها ) برای من و شما ، زن و شوهر پیدا کنن که زندگی مون از هم می پاشه .

مطلب بعد : سن و سال ، ما دو تا مشکل در سن و سال داریم ، یکی اونهایی که حرف سه جلسة قبلی ازدواج رو نشنیدند و قبل از کامل شدن عشق ، در بچگی اقدام کردند و دارن اقدام می کنند و خواهند کرد ، این کار رو نکنند . تو 13 ، 14 ، 15 ، 16 ، 17 سالگی هنوز کامل نشدی ، باید سن ازدواج رو بیاریم بالا ، جوانهای این دوره و زمونه ، با قبلاً فرق دارن ، هنوز کامل نشدی . گفتم بدلیل فرار از گناه ، احتیاج به هم صحبت و همدم ، بدلیل دل گرفتگی و . . . اینها دلایل ازدواج نیست . ازدواج ، عشق می خواد ، و برای این عشق ، باید بذاری یه مقداری سن و سالت بگذره .
بعضی ها هم به سن ازدواج می رسن ، مثلاً به سن 22 ، 23 ، 24 ، 25 می رسن ، اینها هم از این ور اشتباه می کنن ، می گه باید درسم رو بخونم ، و به یه جایی برسم . عزیز من ! این سن مناسب ازدواج تو هست . اگر ازدواج بر مبنای تفاهم باشه ، هیچ مشکلی برای درس شما ایجاد نخواهد کرد .
می گه باید درسم رو بخونم ، بعد این هم از اون سنی که عشق لازم داره می گذره ، می یوفته تو دام منطق ، با منطق ازدواج کردن هم الزاماً درست نیست ، یعنی باید عشق و منطق با هم آمیخته بشن .
اون سن و سالی که لازمه بین 18 ، 19 سالگی تا 20 ، 25 سالگی رو رعایت کنید ، نه زودتر از این و نه دیرتر از این . نذارن رد بشه ، مخصوصاً در جامعه امروزی . پدر و مادرها ، خواهش می کنیم برای اینکه مملکت امام زمان (عج) رو کمک کنید ، شرایط ازدواج رو سهل و راحت کنید . هیچی نیست ، صحبت ها خیلی عادیه ، گاهی اوقات که دو طرف رعایت حرمت رو می کنن ، من می دونم اگه اجازه بدن دو طرف صحبت کنن ، 20 جلسه دیگه باید بیان ، آخر هم نمی شه . سر چیزهای الکی ، خیلی الکی ! اصلاً مسئله ای نیست . بابا دو طرف با هم صحبت کنند و مسائل هم رعایت بشه . ده دقیقه بعدش کار داره . یه وقتی یکی سر مهریه چونه می زد ، گفتیم آقا شما چرا چونه می زنی ؟ گفت : همه لذتش همینه که این بگه 20 تا ، اون بگه 10 تا ، اون بگه 15 تا !
گفتم : مگه بقالیه ؟! دختره اون ور داشت گریه می کرد ، پسره هم این ور سرخ شده بود و اصلاً نمی تونست حرف بزنه . بزرگهای فامیل افتاده بودن به جون همدیگه . می گن : کی داده ، کی گرفته ؟
عزیزان ! عنایت کنید ، لذتها رو توی پارکها ببرید و فیلم ببینید ، با دل جوانهاتون بازی نکنید ، این هم از مسئله سن و سال مناسب برای ازدواج .

اما نکات اصل بحث : اگر خواهرها و برادرها فکر کردند که کسی رو پیدا می کنن ، که تفاهم کامل داشته باشن ، اشتباه میکنند ، تفاهم ایجاد شدنی است ، از دو فرهنگ متفاوت ، از دو خانوادة متفاوت با دو محیط متفاوت ، با دو محل تحصیل متفاوت ، با دو رفیق متفاوت ، تازه اونهایی که توی یه شهرند و فوقش هم بگیم قوم و خویش هستن ، شما الان کنار هم قرار گرفتید ، برای رسیدن به درجه تفاهم بالا ، صبر لازم است ، یک سال ، دو سال ! موضوع این است که لج نکنید ، برخورد نکنید . اختلافات رو درک کنید ، بدونی این اختلافها وجود داره . نگو : از همین اول باید گربه رو دم در حجله سرببریم . اختلاف سرم نمی شه . نه ، باید درک کنی ، برای تفاهم باید صبر کنید ، این رو مطمئن باشید و اگر دو نفر فهیم و عاقل باشن ( که اغلب شما اینطوری هستید بعد از مدتی به تفاهم می رسید ، و در این برهه هم از مشورت کردن پرهیز نکنید . حتی این برهه . یعنی بعد از ازدواج و در دوران رسیدن به تفاهم ، با بزرگترها مشورت کنید ، تجربه های اونها کارسازه . خیلی از برداشت ها که شما می کنید اشتباهه . مثلاً یه حرفی زده ، می گه : به من دروغ گفته ، تو نمی دونی چرا بهت دروغ گفته ، خودت یه جوری برخورد کردی که داره بهت دروغ می گه . احساس ترس کرده ، حتی از گفتن این دروغ احساس گناه هم نمی کنه . می گه : مصلحته که این رو بگم .
می گه : ما از اول گفتیم : باید تو زندگی صاف و ساده باشیم . چرا دروغ گفته ؟! دروغ نگو ، خودت هم صاف و ساده نیستی .
تفاهم ، صبر لازم داره و مدت . زیاد همدیگه رو امتحان نکنید ، آزمایش نکنید .
می گه : می خواستم ببینم چند مرده حلاجه ، آقا ! یه خانمی زنگ زد گفت من سوسنم ، با شما کار داشت !
چرا آزمایش می کنی ؟ ما مؤمنیم ، اگه یه وقت سوسنی هم زنگ زد ، این رو حمل بر صحت کن ، بگو انشاءالله ساسان بوده !! صداش نازک بود ؟ بگو حتماً آب پریده توی گلوش ! حمل بر صحت بشه .
یکی از دوستان تازه ازدواج کرده بود ، با افتخار داشت می گفت : من اون روز دنبال خانمم راه افتادم ، کلی راه رو پیاده رفت ، می خواستم ببینم سرش رو برمی گردونه ، به نامحرم نگاه کنه یا نه ؟
خجالت بکش ! این کارها یعنی چی ؟ می گه : می خوام آزمایش کنم ببینم پاک هست یا نه ؟ خُب ، پاکه . چرا زور
می گی ؟ در بحث غیرت براتون گفتم : می فرمایند : اگر غیرت را در جایی که جایش نیست انجام بدهی ، ( غیرت بلاموضع ) هیچ میراثی ندارد . مگر اینکه طرف را از دایرة عفاف خارج می کند . ( چه زن و چه مرد )
اینقدر بهش گفتی سوسن زنگ زد که آخر هم خودش منتظر نشسته ببینه این سوسن کیه که زنگ می زنه ؟ بعد
برمی داره می بینه ساسانه !! حالا بیا درستش کن !
غیرت بلاموضع فرد رو از دایره عفاف خارج می کنه ، عزیز من ! دینی ازدواج کنید ، شیعه باشید ، ببینید امام مون چی گفته ؟ ببینید روانشناسان دینی ما در مورد ازدواج چی می گن ، روز اولی که ازدواج کردی برو یک کتاب حقوق زوجین بخر و بخون . چرا شما وقتی که ازدواج می کنید این مطالعات رو ندارید ؟ مگه نمی خوای زندگی شیرینی داشته باشی ؟ این که دیگه برای قبر و قیامتت نیست که بگی حالا که نیومده ، کی می یاد ؟ چرا وقتی که بچه تون بدنیا می یاد نمی ری یه کتاب حقوق کودک بخری ؟ چرا احساس تکلیف دینی نسبت به زندگی تون نمی کنید ؟
امتحان نکنید ! اگر می خواید در زندگی ، عشق حقیقی و عشق مجازی ، بماند مسائل اخلاقی رو رعایت کنید ، این که می گن یه شبه ، فقط همین یه شبه . دلیل نمی شه . بعضی وقتها خداوند امتحان می کنه ، می گه : بندة من یک عمر عبادت من رو کرد ، یه عمر برای من سینه زد ، بذار ببینم این یک شبه چکار می کنه ؟
خداوند در مورد برخی گناهان می فرماید : من این یکی رو نمی بخشم ، چه بسا این یکی ، همون یه شب باشه ، بذار ببینم این یه شبه چکار می کنه ؟ البته محیط های عروسی خیلی مناسب نیست . از طرفی من توصیه نمی کنم برخورد شدید کنید .
زمان جنگ یه رفیقی داشتیم می خواست ازدواج کنه . با لباس بسیجی اومد سر سفره و خلاصه خیلی جنگی ! خانمش هم با چادر مشکی خودش رو محکم گرفته بود ، خیلی رسمی ! یکی گفت : برای سلامتی عروس و داماد یک کف بزنید . تا کف زدند ، بلند شد گفت : نزن آقا ! شهید دادیم ، از خون شهدا خجالت نمی کشن . کف می زنن !
گفتم : خُب ، چه ربطی داره ؟ پس چکار کنن ؟ خُب خوشحالن . به عاقد گفت : بخون ، عقد رو تموم کن بره . خانم ! روت رو بگیر !
از این خشک بازی ها در نیارید ، تحمل کنید ، باهاشون همراه نشید . الحمدلله مراجع ما روز به روز کارها رو آسون تر می کنن ، باهاشون همراه نشید .
زنگ زده می گه : آقا تو ازدواج ما می خوان موسیقی بذارن ، ـ مشکلش چیه ؟ ـ خُب حرامه . ـ موسیقی که حرام نیست ، مگه کی می خونه ؟ غیر مجازه ؟ ـ نه اصلاً خونندگی رو قبول ندارم ، فقط موزیک پخش می شه .
ـ پس چی باید پخش بشه ؟ خُب ، تو ازدواج هم موزیک پخش می شه دیگه . اگر حرامی در اون انجام می شه ، اشکال داره ، وگرنه از رسالة مراجع هم جلو زدی .
مثل زمان جنگ ، یه جا رفتیم عروسی خونه یکی از رفقا ، گفتن : آقا یه چیزی بخون ، ما هم دلمون گرفته بود ، خوندیم و بچه ها هم خوندن ، شور گرفتیم ، بعد اتفاقاً رفت توی یه شوری که اون زمان رسم بود ، راجع به حضرت زینب (س) . اولش مداحی بود ، بعد چراغها خاموش شد ، رفت تو سینه ! گریه ، غشی بردن بیرون .
عروس ، اون ور اینقدر خودش رو زده بود که غش کرده بود ، بعد به داماد گفتم فکر نکنی خانمت بخاطر حضرت زینب (س) خودش رو زده ، من هم اگه زن تو شده بودم اینقدر خودم رو می زدم تا غش می کردم !
خُب رعایت کنید ، حالا اگر احیاناً گناه می شه ، همراهی نکنید ، ولی می تونید تحمل کنید تا جایی که می تونید ، اتمام حجت کنید ، بگید آقا به گناه نکشه ، یه انتظاماتی بذارید ، بزرگ ترهای فامیل مراقب باشن ! اما اگر شد ، یه وقت بلند نشی این کارها رو بکنی . اسلحه بکشی و همه رو به رگبار بکشی !

اما بحث تربیت :
ـ داماده می گه : آقا ! خانم من باید تربیت بشه ، ( معمولاً اینطوریه ) یا خانمی می گه : این آقایی که با من ازدواج کرده باید تربیت بشه .
بحث تربیت در ازدواج و در فرهنگ زناشویی فقط و فقط باید در دایرة محبت انجام بشه ، خوب دقت کنید ، اگر بشونیش و براش کلاس بذاری و بگی : بسم الله الرحمن الرحیم ، و الصلوه و السلام علی اشرف الانبیاء و . . . حالا خانم هم نشسته نگاه می کنه ، نه ! زیاد جدی صحبت نکنید . مخصوصاً در اوایل کار ، صحبت ها فقط در دایره محبت باشه ، چیزهایی که در بحث تعلیم و تربیت گفتیم مال معلم و شاگرده ، مال مربی و متربی هست ، مال استاد و دانشجو هست .
در فرهنگ زناشویی ، باید تربیت در دایره تربیت باشه ، مثلاً آقا می خواد یک کلمه به خانمش یاد بده ، یا خانم می خواد یک کلمه به شوهرش یاد بده ، باید یه محبت ضمیمه اش باشه ، می تونه هدیه باشه یا هر چیز دیگه . یا زبان ، باید زبان محبت باشه ، یا اینکه حالت باید حالت محبت آمیز باشه ، رسمی نباشه ، دست به سینه و چهار زانو ، کف دستت رو بگیر چرا مشقت رو ننوشتی ؟ ده تا بزن و . . . اینطوری نباشه ، بعضی از شوهرها خیلی جدی برخورد می کنند ، اگه می خوای چیزی از مسائل اخلاقی یا دینی یا علمی یا تربیتی به همسرت یاد بدی ، یادت باشه که باید در دایره محبت باشه ، در دایره تعلیم و تعلم کار نکنید ، اثر منفی ، سوء و حتی برعکس داره . این زن گرفته ، اون خانم شوهر گرفته ، دوست نداره استاد گرفته باشه ، به قدر کافی در جامعه ، استاد هست ، نوار ریخته ، کتاب هم ریخته ، استاد نمی خواد ، این زن می خواد ، اون هم شوهر میخواد . استاد نمی خواد ، و مخصوصاً خواهرها اگه می خوان تعلیم و تعلم داشته باشن ، دقت کنن ، ظرائف رو رعایت کنن ، این مرده . مراقب باشن به مرادنگی اش لطمه نخوره . اونها در دایره محبت خیلی بیشتر ، در اون دایره سعی بشه تعلیم و تربیت کنن .
پس یک جمله مهم و مفید که جایی هم ندیدم گفته بشه ، این هست که تعلیم و تربیت در امر ازدواج باید در دایرة محبت باشد . خارج از دایره محبت هیچ اقدامی نکنید . هیچی !
غیر مستقیم بگو ، بگو یکی دیگه بگه یا یه نواری به دستش برسون گوش کنه . بگو باباش بهش بگه ، بابای تو بهش بگه ، یه راه دیگه پیدا کن ، اگر می بینی تربیت و تعلیم هیچ راهی نداره از دایرة محبت هم نمی شه ، خودت انجام نده ، چون این براتون ضرر داره ، لذا همین رسمی نشستن و صحبت کردن رو هم از بین ببرید . عاطفی صحبت بشه . می خواید تبادل علم کنید دیگه ! همین هم باید در دایره محبت و عاطفه باشه .
حالا که اینقدر زحمت کشیده شده پای این بحث ، حتماً قبل و بعد از ازدواج این 5 موضوع ازدواج رو تو خونه داشته باشید ، فوقش اینه که بعد از اینکه استفاده کردی به یه زوج دیگه می دی . خیلی از مشکلاتی که پیش می یاد ، به دلیل ندونستن این مسائل هست ، و چه بهتره که همه آشنا بشن . این بحث رو شاد گفتم تا بهتر بفهمید .